هر فردی بخشی از خودش را پنهان میکند.

ما آدمها در صداقت مطلق نمیتوانیم دوام بیاوریم.!


بخشی از دنیا همیشه شبیه به رازی بر ما پنهان است و دانشمندان همیشه در حال جستجو و کشفِ بخش‌های پنهانِ جهانند.

دانشمندان جستجوگرند....!




پنهان بودن بخشی از زندگی‌ست

اما یادمان باشد ما در رابطه‌هایمان با آدمها،

اصلا نباید "دانشمند" باشیم.


قرار است در هر شرایطی و در هر رابطه‌ای خودمان را کشف کنیم نه دیگران را.

هر چقدر بیشتر در رابطه‌هایمان دانشمند باشیم

بیشتر از قلب آدم‌ها دور میشویم.


جستجو و فشار آوردن به هر نحوی، آدم رو به رویمان را مضطرب میکند و صمیمیت را کم می‌کند.

رابطه‌ها محلِ جستجو ، آموزش و تذکر نیست.

رابطه‌ها محل پذیرش و به وجود آوردن امنیت  است.


ما وارد رابطه‌ها میشویم که از فشار‌های زندگی‌مان کم شود و دردهایمان را راحت‌تر تحمل کنیم نه اینکه تحت فشار قرار بگیریم یا تحت بازپرسی و جستجوی روان و تحلیل‌های عمیق قرار بگیریم.


ما هم بخش هایی از خودمان را در مقابل دیگران پنهان میکنیم و دیگران هم این حق را دارند؛

وقتی رابطه صمیمانه و عمیق جلو برود،

صمیمیت کار خودش را انجام میدهد!


آدم‌ها را تحت فشار و بازپرسی و تحلیل قرار ندهید که با شما صادق باشند.

در عمیق‌شدن صمیمیت تلاش کنید؛

صمیمیت خود به خود صداقت ایجاد می کند.